یادداشت| «حجاب؛ تداومِ راهِ شهید و پاسداری از میراثِ خونینِ ایثار»

هفته حجاب و عفاف، برای ما در بنیاد شهید، تنها یک هفته‌ی آموزشی یا تبلیغاتی نیست؛ بلکه فرصتی است برای بازخوانیِ پیوند ناگسستنی میان «ایثار در میدانِ دفاع» و «ایستادگی در میدانِ فرهنگ». وقتی به وصیت‌نامه‌های پاک و بی‌غبار شهدا و شاهدان مقدسی می‌نگریم، با حقیقتی بزرگ رو‌به‌رو می‌شویم: شهدا تنها برای حفظ مرز‌های جغرافیایی خون نمی‌ریختند، بلکه هدف آنها حفظِ «هویت اسلامی» و «حرمتِ حیا» در کالبد جامعه بود.

در میان وصیت‌های گران‌بهای شهدا، کلماتی که بر رعایت تقوا، پاکدامنی و حفظ حریم خانواده تاکید دارند، نشان می‌دهد که آنها می‌دانستند پس از پایان جنگ، نبرد با «جبهه‌ی فرهنگ» و تلاش برای عادی‌سازی بی‌عفتی، همان‌قدر حیاتی و دشوار است که نبرد با دشمنان مسلح. از نظر شهدا، یک جامعه که حیا و عفاف خود را از دست بدهد، در واقع در حال از دست دادنِ همان شکوه و عزتی است که آنها با جان خود برای حفظ آن جنگیدند.

حجاب، از نگاه شهدا، تنها یک پوشش نیست؛ بلکه خطِ قرمزِ عزت است. حجاب، همان «حرمتی» است که شهدا برای حفظ آن در میدان‌های خون ایستادگی کردند. امروز که ما در میان هجمه‌های چندجانبه‌ی رسانه‌ای و جریان‌های فرهنگیِ غربی قرار داریم که قصد دارند حیا را به معنای عقب‌ماندگی و بی‌عفتی را به معنای آزادی جلوه کنند، وظیفه داریم با نگاه به وصیت‌نامه‌های آنان، از این مرز‌ها دفاع کنیم.

ما در بنیاد شهید، با الگوبرداری از زندگی و وصیت‌های شهدا، بر این باوریم که تربیت نسلی که هم در میدان‌های علمی و فنی پیشرو باشد و هم در پوشش و رفتار، مظهرِ عفاف و وقار، عینِ ادای حق به شهداست. هر دختر و پسری که با حفظ حجاب و رعایت ادب و حیا، حریم خانواده و جامعه را نگاه می‌دارد، در واقع در حالِ ادایِ پیمان به شهدا و تداومِ راهِ آنهاست.

در این هفته مبارک، از تمامی عزیزان و به‌ویژه جوانان گرانقدرمان دعوت می‌کنم که حجاب و عفاف را نه یک تکلیفِ ساده، بلکه به عنوان میراثی از خونِ شهدا و سپری در برابر تهاجم فرهنگی، بر خود و جامعه بشناسانند.

با احترام

طاهره تبیریی

سرپرست اداره‌کل بنیاد شهید و امور ایثارگران شهرستان‌های استان تهران